تو را با غیر می بینم ، صدایــــــــم در نمی آید

دلـــــم می سوزد و کاری ز دستم بر نمی آید

نشستم،باده خوردم،خون گریستم،کنجی افتادم

تحمل می رود اما شب غــــــــــم سر نمی آید

توانم وصف جور مــــرگ و صد دشوارتر زان لیک

چه گویم جور هجرت چون به گفتن در نمــی آید

چه سود از شرح این دیوانگی ها، بی قراری ها ؟

تو مه ، بی مهری و حرف منت باور نمــــــــی آید

ز دست و پای دل برگیر این زنجیر جور ای زلـــف

که این دیوانه گـــــــر عاقل شود ، دیگر نمی آید

دلم در دوریت خون شد،بیا در اشک چشمم بین

خدا را از چه بر من رحمت ای کــــــــافر نمی آید